Boeren in nood

Met 40.000 parochianen, verdeeld over dertien geloofsgemeenschappen, moet pastor Ria Doornbusch uit Borne haar kostbare tijd goed verdelen. Maar als ze een boer bezoekt, neemt ze daar ruim de tijd voor. “Dan zet ik echt een kruisje in de agenda, want je bent met een uur nog niet weg bij een boer.”

Ook voor aankomende week heeft ze al een aantal afspraken gepland bij agrariërs. Want de geestelijke nood is hoog in die sector, zegt Doornbusch. “En nu met de stikstofproblematiek houd ik mijn hart vast. Want waar is het luisterend oor?” Een luisterend oor kan iedereen bieden, zegt Doornbusch – pastor of niet. “Als je gaat fietsen op het platteland en je stopt bij zo’n pleisterplaats, toon lef en zoek de boer op op zijn erf en vraag hoe het met hem gaat.” Volgens haar lijkt het wel of we verleerd zijn goed met elkaar te communiceren. “Alles gaat via WhatsApp, Instagram en Twitter.”

In een hoek gedrukt

In de discussie rond de stikstofmaatregelen ziet ze dat de boeren in een hoek worden gedrongen. “En als er een bepaalde groep in een hoek gedrukt wordt, dan heb ik daar grote problemen mee. De boeren zorgen voor ons voedsel en voor de schepping, waar wij deel van uitmaken.”

In het verleden speelden de kerken een actieve rol in de communicatie tussen de burgers en de boeren. Maar om verschillende redenen zijn de werkgroepen Landbouw en Kerken niet meer actief in onze provincie. “En we moeten ook niet de illusie hebben dat wij als kerken nog in het middelpunt van de samenleving staan.” Het is juist die betrokkenheid die ze mist.

‘Iedereen moet bijdragen’

Doornbusch vindt dat de last nu wel erg eenzijdig bij de boeren wordt neergelegd. Doornbusch: “Iedereen moet zijn steentje moet bijdragen aan het oplossen van de crisis. In de coronatijd was iedereen bij met de frisse blauwe lucht zonder vliegtuigstrepen. Nu staan de mensen in de rij op Schiphol.” (Bron Ina Brouwer Hoogtij)